18 września powstałą Fundacja Rozwoju Demokracji Lokalnej, jest instytucją apolityczną, niezalezną oraz pozarządową. Fundacja regularnie wspiera rozwój samorządności lokalnej, demokracji, działanie swoje kieruje do pracowników szczebla samorządowego, radnych jak również różnych przedstawicieli organizacji pozarządowych. Organizacja ta jest największą Polską fundacjąwspierającą rozwój samorządów. Zebrałą liczne nagrody za swoją działalność, między innymi w 1995 roku otrzymała nagrodę UN Habitat Scroll of Honour,, w roku 2000 została nagrodzona i wyróżniona nagrodą : Nagrodę Główną Prezesa Rady Ministrów w Konkursie „Pro Publico Bono”,
Od roku 2004 FRDL należy do Polskiej Izby Firm Szkoleniowych, głównym cekem izby jest dbanie o rozwój usług edukacyjnych oraz szerzenie idei wspierającej naukę przez całe życie poprzez wspólracę z instytucjami rządowymi jak również instytucjami pozarządowymi, organizacjami z bezpośredniego otoczenie polskiego biznesu jak również z osobami i firmami mającymi styk z edukacją. Fundacj posiada 16 ośrodków w każdym regionie kraju, dysponuje 4 wyższymi uczelniami. Dzięki tak rozbudowanej strukturze może objąć działaniem cały kraj. Od roku 1992 działa na terenie krajów bałkańskich, Białorusi i na Ukrainie, przekazuje tym krajom doświadczenie związane z polską reformą systemu samorządowego.W trakcie dwudziestoletniej działalności Fundacji Rozwoju Demokracji Lokalnej, organizacja przeszkoliła ponad milion osób, przy fundacji znajduje się ponad 70 instytucji branżowych skupiających przedstawicieli władz lokalnych jak i pracowników samorządu.

Fundacja Rozwoju Demokracji Lokalnej posiada doświadczenie w następujących dziedzinach:
Zarządzaniem projektami szkoleniowymi finansowanymi z funduszy Unii Europejskiej, np. PHARE. Fundacja aktywnie wspiera szkolenia dla młodzieży z regionów wiejskich gdzie zagrożenie bezrobociem jest zdecydowanie większe. Aktywnie wspiera przedmioty związane z przedsiębiorczością w szkołach średnich.

Prowadzi działalność z zakresu szkoleń doradztwa dla pracowników oraz kadry zarządzającej. Wspomaga osoby rozpoczynające działalność gospodarczą. Fundacja posiada punkty w których bezpłatnie można uzyskać poradę lub konsultacje, na temat rozpoczynania działalności gospodarczej.

Podczas II wojny światowej Polski czerwony Krzyż udostępnił dla polskiego wojska szpitale, sprzęt medyczny, punkty sanitarne oraz wyszkolony personel medyczny w tym pielęgniarki, lekarzy oraz osoby, które zgłosiły się jako ochotnicy. W PCK pomoc mogli uzyskać ranni żołnierze, cywile, a nawet uciekinierzy. Ponadto organizacja mogła gromadzić informacje o ludności i stratach w czasie trwającej wojny. Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża dodatkowo zaapelował do pozostałych organizacji w innych państwach do pomocy jeńcom i cywilom, będącym pod okupacjom. W rezultacie został powołany drugi Zarząd Główny PCK, który początkowo miał siedzibę w Paryżu, w ostateczności w Londynie. Jego zdaniem był m.in. tworzenie delegatur w krajach nie objętych wojną, na których terenie prowadziły działalność ośrodki polonijne pomagające potrzebującym. Polski czerwony Krzyż w czasie II wojny światowej doświadczało wielu utrudnień i nacisków, głownie ze strony Niemiec, które próbowały ograniczyć działalność organizacji, zmniejszyć jej zasięg i osłabić wewnętrzne struktury. Nie udało się to w głównej mierze dzięki konwencji genewskiej oraz istnieniu Międzynarodowego Komitetu Czerwonego Krzyża. Ponieważ ZSRR nie była stroną konwencji genewskiej, Polski Czerwony Krzyż nie mógł nawiązać kontaktu z przebywającymi na tym terenie Polakami, co powodowało utrudnienia w dokładnym oszacowaniu ilu jest Polaków aresztowanych i wywożonych do obozów.
Rola PCK w sprawie katyńskiej została opisana przez Wacława lacherta oraz Kazimierza Skarżyskiego, który pełnił funkcję generalnego sekretarza. Polski Czerwony Krzyż wysłał do Katania specjalna komisję, która miała za zadanie zidentyfikować pomordowanych polskich oficerów oraz dokonać ekshumacji zwłok, potwierdzając w ten sposób masowy mord i wydając rodzinom zamordowanych zaświadczenia. Również podczas powstania warszawskiego Polski Czerwony Krzyż spełnił swoja ważną rolę. Niósł pomoc żołnierzom, którzy uczestniczyli w powstaniu, ale również ludności cywilnej. Pomagał w szpitalach i punktach sanitarnych . próbował również kontaktować się ludźmi przebywającymi w obozach koncentracyjnych. PCK nie było wolne od różnego rodzaju nacisku, ograniczeniom i represji ze strony okupanta. Począwszy od spalenia siedziby PCK przez Niemców wraz z ważnymi dokumentami organizacji. Wielu działaczy zostało skazanych na śmierć lub zesłanie do obozu koncentracyjnego. Szykany i represje nie powstrzymały jednak działaczy PCK, którzy przez okres całej wojny nieśli pomoc poszkodowanym i wypełniali misję Polskiego Czerwonego Krzyża.

Idea czerwonego Krzyża wiązała się z aspiracjami polskiego społeczeństwa do odzyskania niepodległości Taki stan rzeczy powodował wyraźny sprzeciw polskich władz, dlatego organizacje często były zmuszane tworzyć się i funkcjonować pod różnymi nazwami.
Gdy Polska odzyskała niepodległość wszystkie działające organizacje zostały zwołane na specjalnej naradzie, która odbyła się 18 stycznia w 1919 r., podczas której utworzyły one Polskie Towarzystwo Czerwonego Krzyża. W dalszej kolejności został opracowany projekt statutu, który zatwierdził rząd , został wybrany zarząd główny oraz wybrany prezes. Początkowo był to Paweł Sapieha, w ostateczności Helena Paderewska 24 lipca 1919r. Polskie Towarzystwo Czerwonego Krzyża stało się jedyną działającą organizacją w Polsce, której przyświecały idee czerwonokrzyskie.
Głównym zadaniem Towarzystwa było wyjście naprzeciw potrzebom polskiego społeczeństwa. W głównej mierze była to pomoc poszkodowanym w wojnie, a także tworzenie i prowadzenie placówek leczniczych. Przeprowadzano szereg szkoleń m.in. skierowanych do pielęgniarek, ratowników, nauczycieli oraz organizowano specjalne zajęcia dla młodzieży. Ponadto towarzystwo prowadziło akcje poszukiwawcze osób zaginionych. W roku 1927 towarzystwo zmieniło swoja nazwę na Polski czerwony Krzyż (PCK), a prezydent Polski nadał temu stowarzyszeniu prawa wyższej użyteczności o raz objął nad nim patronat. Od tego momentu Polski czerwony Krzyż został podporządkowany bezpośrednio ministrowi spraw wojskowych.
Do prowadzonej działalności PCK włączyło tworzenie placówek ratowniczych, Stacji Wypadkowych z punktem przetaczania krwi, gromadzenie niezbędnego sprzętu, szkolenia sanitarne. Ważnym aspektem działalności było powołanie Instytutu Przetaczania i Konserwacji krwi, który jako pierwszy powstał w Warszawie.
Te wszystkie działania doprowadziły do tego, ze kilkanaście lat później Polski czerwony Krzyż mógł poszczycić się 850.000 członkami, z czego ok. połowa to była Polska młodzież. W zasobach PCK czynnie działało wielu przeszkolonych ratowników i pielęgniarek, a sama organizacja oprócz majątku posiadała liczny sprzęt medyczny , materiały sanitarne oraz brała czynny udział w prowadzeniu ponad tysiąca placówek zajmujących się ochrona zdrowia i opieka społeczną.

Jak ostatnio wspominaliśmy, Afganistan jest krajem gdzie PMM zaangażowała się .najbardziej, oprócz działalności organizacyjnej przekazali również 4 karetki, a przy wsparciu finansowym ambasady Japonii pomaga wyposażać w sprzęt medyczny. Oprócz pomocy czysto finansowej również przyczyniła się do tego że wielu irackich lekarzy mogło szkolić się w Polsce. Żeby mieć świadomość jak wielki ogrom pracy pozostał do zrobienia niech świadczy fakt że gdy PMM opuściła na dwa lata Afganistan po powrocie zastała przekazaną aparaturę w stanie idealnym zapakowaną i nie ruszoną od swojego wyjazdu. Spowodowane było to tym że miejscowi lekarze nie byli pewni własnych umiejętności i bali się z niej korzystać.
Podobnym zaangażowaniem jak w Afganistanie wolontariusze Polskiej Misji Medycznej wykazali niosąc pomoc w Angoli. Angola była targana przez trzy dekady wojną domową i pozostałością po tym oprócz bardzo wielu ofiar śmiertelnych są tysiące osób niepełnosprawnych. PMM pomagało przy przekazaniu miejscowej ludności centrum rehabilitacyjnego , pomogli również przy odbudowie i doposażeniu innej placówki medycznej. Dzięki PMM możliwe jest wykonywanie wysoko specjalistycznych zabiegów ortopedycznych. Dzięki pomocy humanitarnej z całego świata to centrum może zostać najnowocześniejszym takim obiektem w rejonie Lueny.
Polska Misja Medyczna może również pochwalić się udziałem w misji w Pakistanie, gdzie po trzęsieniu ziemi wolontariusze pomagali ludności. Na miejscu funkcjonował nasz niezastąpiony Polski Szpital Polowy. W roku 2006 PMM pomagała po powodzi w Rumuni. We wrześniu 2007 Polska Misja Medyczna rozpoczęła realizacje projektu pod nazwą „System doskonalenia zawodowego zespołów ratowniczych” w ramach projektu L. Da Vinci „Uczenie się przez całe życie”. Zarządzany jest przez Fundacje z UE. Wspólnie z innymi organizacjami w styczniu 2008 roku zaangażowała się w program „Stop Malaria Now”. W program zaangażowane są organizacje z Niemiec, Hiszpanii, Szwajcarii, Włoch, Polski i Kenii. Cel tej misji jest powiększenie świadomości wśród ludność afrykańskiej o tej ciężkiej chorobie, która co roku powoduje śmierć ponad miliona osób.
Od roku 2004 razem z wieloma samorządami Polska Misja Medyczna prowadzi zbiórkę środków pieniężnych w ramach programu „Karetka dla powiatu”.

Fundacja Współpracy Polsko- Niemieckiej (FWPN) jest organizacją powołaną w 1991 roku, wspierająca realizację wspólnych celów polskim i niemieckim partnerom poprzez udostępnianie środków finansowych na zgłaszane projekty. Siedziba Fundacji jest na terenie Polski w Warszawie, lecz wszystkie kwestie rozstrzygane są w porozumieniu z państwem niemieckim. Głównym celem Fundacji jest wspieranie projektów na płaszczyźnie naukowej, samorządowej i kulturowej a także popierana jest każda wymiana informacji, służąca pogłębieniu wiedzy na temat kraju sąsiada. Dzięki temu każdy z partnerów ma szanse poznać osiągnięcia swojego sąsiada, zarówno w swerze kulturowej, jak i naukowej. Ponadto Fundacja wspomaga promowanie języka i kultury każdego z partnerów, organizuje prace naukowe, konkursy, działalność artystyczna i literacką, działania edukacyjne związane z ochroną środowiska, wspiera kontakty gospodarcze pomiędzy Polska a Niemcami
To właśnie dzięki Fundacji, która finansowała działania mające na celu zachowanie dziedzictwa kulturowego, wiele kościołów, pomników i pałaców udało się ocalić. Od 2002 roku fundacja skupiła się głównie na poprawie stosunków społecznych pomiędzy polską a Niemcami. Fundacja może pochwalić się ośmioma tysiącami projektów o łącznej kwocie dwustu pięćdziesięciu milionów euro, które osobiście wsparła. Rocznie Fundacja wspiera około sześciuset projektów zarówno w Polsce, jaki w Niemczech. Swoją działalnością daje wyraz poparcia dla dialogu polsko-niemieckiego, a jako priorytet stawia pogłębianie i pielęgnowanie wspólnego dziedzictwa kulturowego.
Celem Fundacji jest finansowe wsparcia przedsięwzięciom, które są przedmiotem wspólnego zainteresowania Rzeczpospolitej Polskiej i Republiki Niemieckiej. Głwony cel na wpsieranie i finansowanie fundacja kładzie w następujących kategoriach:
• polsko-niemieckie przedsięwzięcia które posiadają charakter spotkań,
• działania promujące partnerstwo, nawiązywanie współpracy pomiędzy samorządami oraz innymi instytucjami
• wymiana kulturalna i językowa, oraz krzewienie wartości
• badania naukowe na temat Niemczech oraz polski pomagające na szybszą integrację UE
• działania na rzecz ochrony środowiska naturalnego
• wspieranie i podtrzymywanie kontaktów gospodarczych pomiędzy Republika Niemiecką a Rzeczpospolitą Polską