Jak ostatnio wspominaliśmy, Afganistan jest krajem gdzie PMM zaangażowała się .najbardziej, oprócz działalności organizacyjnej przekazali również 4 karetki, a przy wsparciu finansowym ambasady Japonii pomaga wyposażać w sprzęt medyczny. Oprócz pomocy czysto finansowej również przyczyniła się do tego że wielu irackich lekarzy mogło szkolić się w Polsce. Żeby mieć świadomość jak wielki ogrom pracy pozostał do zrobienia niech świadczy fakt że gdy PMM opuściła na dwa lata Afganistan po powrocie zastała przekazaną aparaturę w stanie idealnym zapakowaną i nie ruszoną od swojego wyjazdu. Spowodowane było to tym że miejscowi lekarze nie byli pewni własnych umiejętności i bali się z niej korzystać.
Podobnym zaangażowaniem jak w Afganistanie wolontariusze Polskiej Misji Medycznej wykazali niosąc pomoc w Angoli. Angola była targana przez trzy dekady wojną domową i pozostałością po tym oprócz bardzo wielu ofiar śmiertelnych są tysiące osób niepełnosprawnych. PMM pomagało przy przekazaniu miejscowej ludności centrum rehabilitacyjnego , pomogli również przy odbudowie i doposażeniu innej placówki medycznej. Dzięki PMM możliwe jest wykonywanie wysoko specjalistycznych zabiegów ortopedycznych. Dzięki pomocy humanitarnej z całego świata to centrum może zostać najnowocześniejszym takim obiektem w rejonie Lueny.
Polska Misja Medyczna może również pochwalić się udziałem w misji w Pakistanie, gdzie po trzęsieniu ziemi wolontariusze pomagali ludności. Na miejscu funkcjonował nasz niezastąpiony Polski Szpital Polowy. W roku 2006 PMM pomagała po powodzi w Rumuni. We wrześniu 2007 Polska Misja Medyczna rozpoczęła realizacje projektu pod nazwą “System doskonalenia zawodowego zespołów ratowniczych” w ramach projektu L. Da Vinci „Uczenie się przez całe życie”. Zarządzany jest przez Fundacje z UE. Wspólnie z innymi organizacjami w styczniu 2008 roku zaangażowała się w program „Stop Malaria Now”. W program zaangażowane są organizacje z Niemiec, Hiszpanii, Szwajcarii, Włoch, Polski i Kenii. Cel tej misji jest powiększenie świadomości wśród ludność afrykańskiej o tej ciężkiej chorobie, która co roku powoduje śmierć ponad miliona osób.
Od roku 2004 razem z wieloma samorządami Polska Misja Medyczna prowadzi zbiórkę środków pieniężnych w ramach programu „Karetka dla powiatu”.
Na zaproszenie organizacji IRC w październiku 2004 roku Polska Misja Medyczna, wzięła udział w akcji na północnych krańcach Czasd, w miejscowości Bahai. W tej miejscowości schronienie znalazła przesladowana ludność zbiegła z Darfuru. Ze względu na bardzo trudny teren i bardzo utrudniony dostęp ludzi Ci byli pozbawienie pomocy i nie byli objęci międzynarodową pomocą. Po przybyciu wolontariuszy do Bahaimu udzielili oni pomocy chorym z pobliskiego obozu uchodźców, przybycie polskiej misji Medycznej było o tyle potrzebne że w pobliżu nie było lekarzy ani szpitali. Brak lekarzy spowodowany był tym że miejscowość składała się z dosłownie kilku budynków i nie było nikogo chetnego do podjęcia tam pracy, a dodatkowym problemem była odległość do najbliższego szpitala. Wynosiła ona aż jeden dzień drogi a i to przy dobrej pogodzie. W porze deszczowej droga wydłużała się zdecydowanie. Wolontariusze nieustannie szkolili miejscową ludność. Szpital został wyposażony w laboratorium oraz były utrzymywane stałe dostawy niezbędnych lekarstw. Dzięki temu że ludzie z Polskiej Misji Medycznej szkolili miejscowych to w momencie przekazania szpitali dla organizacji International Rescue Comittee, mogli wraz ze szpitalem „przekazać” czterech dobrze wyszkolonych sanitariuszy.
Kolejnym celem który udało się zrealizować w 2004 roku było dokończenie remontu szpitala (rozpoczętego w 2004 roku) znajdującego się około 150 kilometrów od Bagdadu. Oprócz remontu PMM doposażyła go w niezbędne wyposażenie. W czasie remontu, trwającego około roku opieka nad ludnością spoczywała na niezastąpionym szpitalu polowym. Niestety w związku ze znacznym podniesieniem się stanu niebezpieczeństwa w 2005 roku Polski Szpital Polowy wraz z wolontariuszami musiał opuścić Irak i powrócić do kraju. Zapewne jednak tu powrócą…
Najbardziej dotychczas Polska Misja Medyczna zaangażowała się w Afganistanie. Statystyki dla tego kraju są porażające na każde dziesięć tysięcy mieszkańców przypada tylko dwóch lekarzy!!! Dodatkowy problem to śmiertelność noworodków aż 163 na każdy 1000 żywych. W latach 2002-2006 PMM wprowadziła w życie wiele ,projektów, które miały usprawnić i poprawić stan służby zdrowia. Polska Misja Medyczna zaangażowała się również w poprawę stanu edukacji. Jednym z projektów było stworzenie porodówek oraz przeprowadzenie warsztatów dla kobiet na temat planowania rodziny.
Polska Misja Medyczna jest organizacją pozarządową w której skupiają się lekarze, pielęgniarki, ratownicy oraz wielu innych przedstawicieli medycznych środowisk. Ta organizacja pożytku publicznego powstała w 1999 roku w skutek wybuchu wojny w Kosowie i masową exodus ludności do pobliskiej Albanii. Prezesem od początku po dzień dzisiejszy jest Pan Jarosław Gucwy. Fundację założyło kilku lekarzy i strażaków pożarnych. Fundacja zatrudnia tylko jedną osobę a cała siła i skuteczność działania oparta jest o wolontariuszy, których jest przeszło 200. Jako cele statutowe przedstawiają następujące działania:
- dostarczanie pomocy medycznej dla osób z terenów objętych wojną lub dotkniętych kataklizmami
- odbudowywaniem systemów opieki
Pomimo że w obecnych czasach działalność humanitarna stała się rynkiem i terytorium walki pomiędzy poszczególnymi fundacjami to wolontariusze z Polskiej Misji Medycznej podejmują się coraz to nowych wyzwań w najdalszych zakątkach naszego globu.
W czasie swojej pierwszej eskapady, wolontariusze udzielili pomocy ponad dwudziestu tysiącom potrzebujących. Pomoc byłą udzielana ze szpitali polowych rozstawionych w Lac i w Nndorze. Pomoc byłą udzielona zarówno uchodźcą z ogarniętego wojną Kosowa jak i Albańczykom. Co jest powodem do dumy, ten szpital jako jedyny posiadał całodobowe zaplecze medyczne – co zaowocowało bardzo dużym uznaniem władz, jak równieżwielu dużych międzynarodowych fundacji i instytucji. Na czym to polegało że wywarło aż takie wrażenie?
Szpital działał cały czas a nim sala w której były przeprowadzane zabiegi i operacje, ambulatorium internistyczne, sale chirurgiczne, pediatryczne i położniczo-ginekologiczna. W szpitalu znajdowały sięrównieżsale dla chorych, miejscowe laboratorium oraz apteka. Stworzenie takiego szpitala okazało się tak trafionym pomysłem że w roku 2003 z dużym udziałem Misij powstał polski Szpital Polowy w skrócie zwany PSP, był to szpital z prawdziwego zdarzenia. W skład kompleksu szpitala wchodziło siedem wielkich namiotów, w których mieściło się pełne wyposażenie szpitala. Personel szpitala składał się z 20 osób, byli to lekarze, pielęgniarki oraz ratownicy medyczni. Wszyscy byli wolontariuszami. Od czerwca 2003 roku szpital jest włączony do Krajowego Systemu Ratowniczo_Gaśniczego. Szpital działa na obszarze naszego kraju oraz bierze często udział w akcjach ratowniczych, pomocniczych czy humanitarnych na terenie całego świata.
