Idea czerwonego Krzyża wiązała się z aspiracjami polskiego społeczeństwa do odzyskania niepodległości Taki stan rzeczy powodował wyraźny sprzeciw polskich władz, dlatego organizacje często były zmuszane tworzyć się i funkcjonować pod różnymi nazwami.
Gdy Polska odzyskała niepodległość wszystkie działające organizacje zostały zwołane na specjalnej naradzie, która odbyła się 18 stycznia w 1919 r., podczas której utworzyły one Polskie Towarzystwo Czerwonego Krzyża. W dalszej kolejności został opracowany projekt statutu, który zatwierdził rząd , został wybrany zarząd główny oraz wybrany prezes. Początkowo był to Paweł Sapieha, w ostateczności Helena Paderewska 24 lipca 1919r. Polskie Towarzystwo Czerwonego Krzyża stało się jedyną działającą organizacją w Polsce, której przyświecały idee czerwonokrzyskie.
Głównym zadaniem Towarzystwa było wyjście naprzeciw potrzebom polskiego społeczeństwa. W głównej mierze była to pomoc poszkodowanym w wojnie, a także tworzenie i prowadzenie placówek leczniczych. Przeprowadzano szereg szkoleń m.in. skierowanych do pielęgniarek, ratowników, nauczycieli oraz organizowano specjalne zajęcia dla młodzieży. Ponadto towarzystwo prowadziło akcje poszukiwawcze osób zaginionych. W roku 1927 towarzystwo zmieniło swoja nazwę na Polski czerwony Krzyż (PCK), a prezydent Polski nadał temu stowarzyszeniu prawa wyższej użyteczności o raz objął nad nim patronat. Od tego momentu Polski czerwony Krzyż został podporządkowany bezpośrednio ministrowi spraw wojskowych.
Do prowadzonej działalności PCK włączyło tworzenie placówek ratowniczych, Stacji Wypadkowych z punktem przetaczania krwi, gromadzenie niezbędnego sprzętu, szkolenia sanitarne. Ważnym aspektem działalności było powołanie Instytutu Przetaczania i Konserwacji krwi, który jako pierwszy powstał w Warszawie.
Te wszystkie działania doprowadziły do tego, ze kilkanaście lat później Polski czerwony Krzyż mógł poszczycić się 850.000 członkami, z czego ok. połowa to była Polska młodzież. W zasobach PCK czynnie działało wielu przeszkolonych ratowników i pielęgniarek, a sama organizacja oprócz majątku posiadała liczny sprzęt medyczny , materiały sanitarne oraz brała czynny udział w prowadzeniu ponad tysiąca placówek zajmujących się ochrona zdrowia i opieka społeczną.

Jak ostatnio wspominaliśmy, Afganistan jest krajem gdzie PMM zaangażowała się .najbardziej, oprócz działalności organizacyjnej przekazali również 4 karetki, a przy wsparciu finansowym ambasady Japonii pomaga wyposażać w sprzęt medyczny. Oprócz pomocy czysto finansowej również przyczyniła się do tego że wielu irackich lekarzy mogło szkolić się w Polsce. Żeby mieć świadomość jak wielki ogrom pracy pozostał do zrobienia niech świadczy fakt że gdy PMM opuściła na dwa lata Afganistan po powrocie zastała przekazaną aparaturę w stanie idealnym zapakowaną i nie ruszoną od swojego wyjazdu. Spowodowane było to tym że miejscowi lekarze nie byli pewni własnych umiejętności i bali się z niej korzystać.
Podobnym zaangażowaniem jak w Afganistanie wolontariusze Polskiej Misji Medycznej wykazali niosąc pomoc w Angoli. Angola była targana przez trzy dekady wojną domową i pozostałością po tym oprócz bardzo wielu ofiar śmiertelnych są tysiące osób niepełnosprawnych. PMM pomagało przy przekazaniu miejscowej ludności centrum rehabilitacyjnego , pomogli również przy odbudowie i doposażeniu innej placówki medycznej. Dzięki PMM możliwe jest wykonywanie wysoko specjalistycznych zabiegów ortopedycznych. Dzięki pomocy humanitarnej z całego świata to centrum może zostać najnowocześniejszym takim obiektem w rejonie Lueny.
Polska Misja Medyczna może również pochwalić się udziałem w misji w Pakistanie, gdzie po trzęsieniu ziemi wolontariusze pomagali ludności. Na miejscu funkcjonował nasz niezastąpiony Polski Szpital Polowy. W roku 2006 PMM pomagała po powodzi w Rumuni. We wrześniu 2007 Polska Misja Medyczna rozpoczęła realizacje projektu pod nazwą „System doskonalenia zawodowego zespołów ratowniczych” w ramach projektu L. Da Vinci „Uczenie się przez całe życie”. Zarządzany jest przez Fundacje z UE. Wspólnie z innymi organizacjami w styczniu 2008 roku zaangażowała się w program „Stop Malaria Now”. W program zaangażowane są organizacje z Niemiec, Hiszpanii, Szwajcarii, Włoch, Polski i Kenii. Cel tej misji jest powiększenie świadomości wśród ludność afrykańskiej o tej ciężkiej chorobie, która co roku powoduje śmierć ponad miliona osób.
Od roku 2004 razem z wieloma samorządami Polska Misja Medyczna prowadzi zbiórkę środków pieniężnych w ramach programu „Karetka dla powiatu”.

Fundacja Współpracy Polsko- Niemieckiej (FWPN) jest organizacją powołaną w 1991 roku, wspierająca realizację wspólnych celów polskim i niemieckim partnerom poprzez udostępnianie środków finansowych na zgłaszane projekty. Siedziba Fundacji jest na terenie Polski w Warszawie, lecz wszystkie kwestie rozstrzygane są w porozumieniu z państwem niemieckim. Głównym celem Fundacji jest wspieranie projektów na płaszczyźnie naukowej, samorządowej i kulturowej a także popierana jest każda wymiana informacji, służąca pogłębieniu wiedzy na temat kraju sąsiada. Dzięki temu każdy z partnerów ma szanse poznać osiągnięcia swojego sąsiada, zarówno w swerze kulturowej, jak i naukowej. Ponadto Fundacja wspomaga promowanie języka i kultury każdego z partnerów, organizuje prace naukowe, konkursy, działalność artystyczna i literacką, działania edukacyjne związane z ochroną środowiska, wspiera kontakty gospodarcze pomiędzy Polska a Niemcami
To właśnie dzięki Fundacji, która finansowała działania mające na celu zachowanie dziedzictwa kulturowego, wiele kościołów, pomników i pałaców udało się ocalić. Od 2002 roku fundacja skupiła się głównie na poprawie stosunków społecznych pomiędzy polską a Niemcami. Fundacja może pochwalić się ośmioma tysiącami projektów o łącznej kwocie dwustu pięćdziesięciu milionów euro, które osobiście wsparła. Rocznie Fundacja wspiera około sześciuset projektów zarówno w Polsce, jaki w Niemczech. Swoją działalnością daje wyraz poparcia dla dialogu polsko-niemieckiego, a jako priorytet stawia pogłębianie i pielęgnowanie wspólnego dziedzictwa kulturowego.
Celem Fundacji jest finansowe wsparcia przedsięwzięciom, które są przedmiotem wspólnego zainteresowania Rzeczpospolitej Polskiej i Republiki Niemieckiej. Głwony cel na wpsieranie i finansowanie fundacja kładzie w następujących kategoriach:
• polsko-niemieckie przedsięwzięcia które posiadają charakter spotkań,
• działania promujące partnerstwo, nawiązywanie współpracy pomiędzy samorządami oraz innymi instytucjami
• wymiana kulturalna i językowa, oraz krzewienie wartości
• badania naukowe na temat Niemczech oraz polski pomagające na szybszą integrację UE
• działania na rzecz ochrony środowiska naturalnego
• wspieranie i podtrzymywanie kontaktów gospodarczych pomiędzy Republika Niemiecką a Rzeczpospolitą Polską

Na zaproszenie organizacji IRC w październiku 2004 roku Polska Misja Medyczna, wzięła udział w akcji na północnych krańcach Czasd, w miejscowości Bahai. W tej miejscowości schronienie znalazła przesladowana ludność zbiegła z Darfuru. Ze względu na bardzo trudny teren i bardzo utrudniony dostęp ludzi Ci byli pozbawienie pomocy i nie byli objęci międzynarodową pomocą. Po przybyciu wolontariuszy do Bahaimu udzielili oni pomocy chorym z pobliskiego obozu uchodźców, przybycie polskiej misji Medycznej było o tyle potrzebne że w pobliżu nie było lekarzy ani szpitali. Brak lekarzy spowodowany był tym że miejscowość składała się z dosłownie kilku budynków i nie było nikogo chetnego do podjęcia tam pracy, a dodatkowym problemem była odległość do najbliższego szpitala. Wynosiła ona aż jeden dzień drogi a i to przy dobrej pogodzie. W porze deszczowej droga wydłużała się zdecydowanie. Wolontariusze nieustannie szkolili miejscową ludność. Szpital został wyposażony w laboratorium oraz były utrzymywane stałe dostawy niezbędnych lekarstw. Dzięki temu że ludzie z Polskiej Misji Medycznej szkolili miejscowych to w momencie przekazania szpitali dla organizacji International Rescue Comittee, mogli wraz ze szpitalem „przekazać” czterech dobrze wyszkolonych sanitariuszy.
Kolejnym celem który udało się zrealizować w 2004 roku było dokończenie remontu szpitala (rozpoczętego w 2004 roku) znajdującego się około 150 kilometrów od Bagdadu. Oprócz remontu PMM doposażyła go w niezbędne wyposażenie. W czasie remontu, trwającego około roku opieka nad ludnością spoczywała na niezastąpionym szpitalu polowym. Niestety w związku ze znacznym podniesieniem się stanu niebezpieczeństwa w 2005 roku Polski Szpital Polowy wraz z wolontariuszami musiał opuścić Irak i powrócić do kraju. Zapewne jednak tu powrócą…
Najbardziej dotychczas Polska Misja Medyczna zaangażowała się w Afganistanie. Statystyki dla tego kraju są porażające na każde dziesięć tysięcy mieszkańców przypada tylko dwóch lekarzy!!! Dodatkowy problem to śmiertelność noworodków aż 163 na każdy 1000 żywych. W latach 2002-2006 PMM wprowadziła w życie wiele ,projektów, które miały usprawnić i poprawić stan służby zdrowia. Polska Misja Medyczna zaangażowała się również w poprawę stanu edukacji. Jednym z projektów było stworzenie porodówek oraz przeprowadzenie warsztatów dla kobiet na temat planowania rodziny.

Pomimo skrystalizowanych już poglądów i wieloletniego doświadczenia w niesieniu pomocy, Polska Akcja Humanitarna nadal do pomocy zaprasza i angażuje całe polskie społeczeństwo, dla wielu osób możliwość działania i niesienia pomocy w ramach Polskiej Akcji Humanitarnej jest bardzo ważne. PAH wspiera liczna armia wolontariuszy oraz darczyńców. Zawsze możesz dołączyć zarówno jako wolontariusz lub zaoferować inny rodzaj pomocy. Poprzez niesienie pomocy PAH stara się budować w społeczeństwie postawy tolerancji oraz odpowiedzialności za losy całego świata.
Na czele zarządu Polskiej Akcji Humanitarnej stoi osoba już epokowa w naszym kraju, Janina Ochojska. Polska Akcja Humanitarna jest organizacją pożytku publicznego, wobec czego każdy zainteresowany może przekazać 1% swojego podatku na cele fundacji. PAH zatrudnia ponad 60 pracowników zarówno w biurach jak i na misjach, akcje na stałe wspiera ponad 200 wolontariuszy.
Polska Akcja Humanitarna należy do grupy polskich organizacji pozarządowych prowadzących działania poza granicami naszego kraju. Grupa ta nazywa się „Grupa zagranica”.
Poniżej omówię najbardziej znane akcje przeprowadzone przez PAH:
Kampania wodna
Wspólna akcja Cisowianki i Polskiej Akcji Humanitarnej oprócz tego że zbiera fundusze na budowęstudni w Sudanie to również próbują zwrócić na problem braku wody. Prowadzą działania w celu pokazania wody i jej braku już u najmłodszych dzieci. W czasie prowadzonych warsztatów dzieci dowiadują się jak bardzo ważna jest woda oraz co powinniśmy robić my aby wody nigdy nam nie zabrakło. Janina Ochojska ostatnio na spotkaniu ze środowiskami akademickimi poruszyła temat wodo i rozpoczęła kampanie społeczną. Zapraszamy do dyskusji.
Działania na rzecz nauki na świecie
Już od wielu lat Polska Akcja Humanitarna aktywnie działa w temacie dostępu oraz polepszenia warunków edukacji dla dorosłych oraz dzieci. Głownie prowadzi działania w zakresie:
- budowa nowych i odbudowa starych lub zniszczonych szkół
- pomoc przy wyposażaniu i doposażeniu szkół w niezbędne instrumenty taki jak komputery czy pomoce dydaktyczne
- pomoc w zapewnieniu i utrzymaniu elektryczności, dostępu do wody
- organizacje i rozdawanie wyprawek szkolnych dla uczniów
- kursy i szkolenia pomagające opanować między innymi obsługę komputera, kursy doszkalania zawodowego jak również organizują naukę języków obcych
- szeroki zakres szkoleń dla urzędników państwowych jak i nauczycieli
- pomoc przy pisaniu i redagowaniu podręczników do szkół